Deze screening presenteert drie baanbrekende films van Iraanse kunstenaars Naser Taghvai, Khosrow Sinai en Manouchehr Tayyab. Ze werden eind jaren zestig geproduceerd in Iran en behoren tot de vroegste voorbeelden van experimentele cinema in de regio. Tijdens deze periode werd de wereld van de experimentele film en animatie in Iran grotendeels gedomineerd door mannen. Hoewel veel vrouwen in de jaren daarna films zijn gaan maken, blijven hun werken vaak verborgen in archieven, of zijn ze zelfs verloren gegaan in de onrust van de revolutie en de oorlog. Khosrow Sinai en Manouchehr Tayyab behoorden tot een generatie filmmakers die in het buitenland studeerden vooraleer terug te keren naar Iran, waar ze door het Ministerie van Cultuur werden gevraagd om films te maken. Naser Taghvai daarentegen was een schrijver en filmmaker uit de provincie Khuzestan die het vak eerder al doende leerde.

Wat deze films met elkaar verbindt, is hun visuele stijl, hun avant-gardistische montage en hun verbluffende geluidsband. Ze bieden alle drie ook een kijkje in een samenleving die een snelle modernisering ondergaat. Elke film biedt echter een ander perspectief: Arbaeen richt zich op de beweging van lichamen, terwijl Ars Poetica de benauwdheid van een drukke ruimte vastlegt. The Rhythm verbindt dan weer samenleving, landschap en geluid en creëert zo een naadloze brug tussen de films.

De drie films zijn gemaakt vóór de revolutie van 1979. Ze plaatsen muziek centraal in de vertelling en gebruiken deze als een manier om verbinding te maken met het verleden. Het resultaat is hypnotiserend en betoverend; de muziek weerklinkt doorheen tijd en door generaties heen.

Dit programma ontvouwt zich onder het gewicht van het heden. Terwijl de oorlog voortduurt, betogers in Iran worden gedood om hun vrijheidsstrijd, en het verdriet zwaar drukt op het leven van Iraniërs, zowel in het land zelf als in de diaspora, wordt dit programma een daad van actief herinneren. Deze werken fungeren daarbij niet meer alleen als filmische experimenten, maar ook als een verzet tegen het verdwijnen van het collectief geheugen. Ze dragen de urgentie van wat verloren dreigt te gaan en roepen op tot weerstand tegen geweld en uitwissing.

Dit programma werd samengesteld door Amirali Ghasemi, curator van onze volgende tentoonstelling, en wordt gepresenteerd door Maryam K. Hedayat.

The Rhythm, Manouchehr Tayyab (1964)
IR, 9 min.
Zonder dialoog

De beelden van een trein in beweging en diens aankomst in het station van Teheran werden gemonteerd op de betoverende muziek van meester percussionist Hossein Tehrani.

Ars Poetica, Khosrow Sinai (1967)
IR, 11 min.
Zonder dialoog

Een duif fladdert door een kamer vol met metalen sculpturen van de Iraanse kunstenaar Jazeh Tabatabai.

Arbaeen, Nasser Taghvai (1970)
IR, 21 min.
Zonder dialoog

Tijdens de maand Moharram (eerste maand van het jaar van de islamitische kalender) komt het religieuze enthousiasme van de Iraanse bevolking tot uiting in de rouwceremonies die het martelaarschap van Imam Hossein, de heilige imam van de sjiieten, herdenken.

20/20 Vision is onze maandelijkse microcinema-avond bij argos: een steeds wisselende selectie van bewegende beelden en videowerken, van korte tot lange films, uit ons eigen archief en van ver daarbuiten. Met slechts 20 stoelen voor 20 toeschouwers verzamelen we ons rond een programma opgebouwd rond een thema of een filmmaker. In de eerste helft van 2026 ontplooit 20/20 Vision zich aan de zijde van onze tentoonstelling Becoming Ancestors, met elke editie een andere invalshoek op ancestraliteit. We openen de bar, scheppen warme soep uit, en nodigen je uit om je te laten meevoeren in een collectieve kijkervaring. Soms mooi, soms provocerend, altijd een beetje onverwacht. Het programma is erop gericht om gesprekken uit te lokken, of misschien zelfs meningsverschillen aan te wakkeren.